.zanim przejdziesz dalej:

Świat jest takim, jakim go postrzegamy. Wszystko, co tu odnajdziesz, jest przedstawieniem mojej perspektywy. Z szacunkiem do inności, z wewnętrzną pokorą i z dbałością o czystość informacji, ale wciąż jednak przepuszczonymi przez niedoskonałe filtry, np. umysł, czas niezbędny na wstukanie na klawiaturze całej sekwencji słów, które wszystkie poczułam w jednej mikrosekundzie czy też możliwości leksykalne języka polskiego. Ciekawostka: stąd np. w trakcie sesji czasami brakuje mi słów, albo niepoprawnie je odmieniam przez przypadki - im bardziej połączona z subtelnością, tym mniej zanurzona w fizyczności. Przy tak nieidealnej formie komunikacji, jak tekst przedstawiony na stronie internetowej, stoję przed nie lada wyzwaniem. Z jednej strony potrzebuję coś napisać, a z drugiej doskonale zdaję sobie sprawę, że najlepiej przekazuję idee między słowami, w tej ciszy zobrazowanej miejscami pomiędzy, w których nie ma ani liter, ani obrazów.

Zatem: piszę, używając możliwie najmniejszej liczby słów, ale ciągle niezbędnych do przekazania odczuwanej idei. Skupiam się na informacji, a nie przekazie emocjonalnym za nim stojącym. Ograniczam korzystanie z wszelkich przymiotników, w szczególności oceniających czy ograniczających, np. najlepszy, niemożliwy, fantastyczny, aczkolwiek momentami jest to taka wirtuozeria, że finalnie decyduję się na ich uwzględnienie. Nie stosuję uogólnień, świadoma tego, że każdy żyje w swojej prawdzie. Do tego stopnia, że nawet możesz nie zgodzić się z tym poprzednim zdaniem. Akceptuję ten stan. A to, że ja jestem autorem, a Ty czytelnikiem, nie oznacza, że moja prawda jest bardziej prawdziwsza od Twojej. Jest - i tu znowu: według mnie ;) - dokładnie na odwrót. Przechodzisz wła drogę. Budujesz własną perspektywę. Tworzysz swoją przestrzeń. Jesteś sobą.